Δημήτρης Κ. Μπάκας: ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ, ΩΣ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ

Posted in Πολιτισμικόν

Δημήτρης Κ. Μπάκας*: Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ, ΩΣ ΕΑΝ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΨΥΧΗΣ

Posted in Πολιτισμικόν

Η πρώτη Γυναίκα εκλέχθηκε Πρόεδρος Δημοκρατίας με ποσοστό 88%! Μια σημαντική δημοκρα­τική επιτυχία μας, ως Λαός. Η επιλογή προσώπου συνετή και η εκλογή λίαν συναινετική! Λειτούργησε, ε­ξαιρετικά, η Κοινοβουλευτική Αντιπροσωπεία. Ανακουφιστήκαμε όλοι μας, γιατί έληξε θετικά η «προε- δρολογία» που βασάνιζε την κοινή γνώμη. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι, εάν χαμηλώσουμε τους τόνους της αντιπαλότητας, ατενίσουμε κατάματα τα προβλήματα και τα αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί τότε βρίσκονται σωστές λύσεις.

 Ας αναλογισθούμε, όμως, ποιο ποσοστό θα έπαιρνε, λόγω «αναγνωρισιμότητας» η ίδια η Πρόε­δρος στην περίπτωση άμεσης εκλογής από το Λαό μας!, εάν μάλιστα, ήταν συνυποψήφιοι ένας ποδοσφαι­ριστής «επώνυμος»!, ή μια «πασίγνωστη» καλλιτέχνης! ή ένας «ξακουστός» συνδικαλιστής!

Δημήτρης Κ. Μπάκας*: ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ

Posted in Πολιτισμικόν

Προοίμιο

Ο Κόσμος, στον οποίο σήμερα ζούμε, είναι κατά πολλούς ο καλύτερος, που υπήρξε ποτέ. Και έχουν δίκαιο μέχρι ενός σημείου όσοι πιστεύουν σε αυτό. Τουλάχιστον από με­ρικές πολύ ενδιαφέρουσες πλευρές ο άνθρωπος σήμερα ζει σε πιο ανθρώπινο περιβάλλον, αν και η ανθρωπινότητα βρίσκεται σε ύφεση. Οι επιστήμες και η τεχνολογία με τα α­ξιοθαύμαστα επιτεύγματά τους έχουν προσφέρει ανεκτίμητη ενέργεια στον άνθρωπο, με την οποία ξεπέρασε ανυπέρβλητες δυσκολίες και ουσιαστικά αισθάνεται ως εάν να είναι κυρίαρχος των φυσικών δυνάμεων. Έχει την αίσθηση ότι τα πάντα έγιναν για τον άν­θρωπο! Η παραγωγή υλικών κυρίως αγαθών, οι διευκολύνσεις στην επικοινωνία και τις μετακινήσεις, η παροχή υγιεινής προστασίας και τόσα άλλα θαυμαστά έκαναν τη ζωή μας πιο άνετη και ευχάριστη. Η τελική ευτυχία και η ολβιότητα, όμως, παραμένουν όνειρο απατηλό. 

Δημήτρης Κ. Μπάκας: ΣΥΜΠΟΝΙΑ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ

Posted in Πολιτισμικόν

Προοίμιο
Κάθε πόνος είναι κακός. Είναι το πιο αντιπαθητικό συναίσθημα. Ποιος άραγε θέλει να πονάει; Μάλλον ένας ανόητος θα ήθελε να πονάει ή να χαίρεται γιατί πονάει ο διπλανός του! Εκτός εάν κάποιο μίσος τον κάνει να χαίρεται στη δυστυχία του άλλου, που σημαίνει ότι είναι χαιρέκακος ήτοι, κατ’ ελάχιστο δεν έχει ανθρωπιά.
Να συμπονάς σημαίνει ότι υποφέρεις μαζί με τον άλλο, όταν εκείνος πονάει και υποφέρει. Η συμπόνια δεν αποπνέει χαρά, όπως π χ. η γενναιοδωρία. Δεν είναι ευχάριστη και όμως αξίζει τόσο πολύ, γιατί ανακουφίζει σημαντικά. Είναι ως εάν να μοιραζόμαστε το φορτίο του πόνου!

Δημήτρης Κ. Μπάκας*: Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ, ΩΣ ΧΑΡΜΟΣΥΝΗ ΑΡΕΤΗ

Posted in Πολιτισμικόν

Όταν χάνουμε ο,τιδήποτε τότε εκτιμούμε καλύτερα την αξία του! Όντας στη διάθεσή μας το θεωρούμε δεδομένο, όταν, όμως δεν είναι πια, τότε η ανάγκη καθίσταται αδήριτη!

Αυτό συμβαίνει με χρήσιμα αντικείμενα αλλά προπαντός με προσφιλή πρόσωπα συνυφασμένα με τη ζωή μας και ειδικά όταν συν-υπηρετούμε κοινούς σκοπούς και πιστεύω.

Η απώλεια προκαλεί ένα ανείπωτο συναίσθημα γεμάτο θλίψη και νοσταλγία, αλλά και μια ανταπόδοση ευχαριστιών για όσα μας έχει προσφέρει! Μια έκφραση ευγνωμοσύνης μας. Αλλά πώς; Τι είδους συναίσθημα είναι η ευγνωμοσύνη; Θαρρούμε ότι είναι αρετή. Ως αξία και αρετή θα την προσεγγίσουμε.