
Επίσης ότι είναι μακράν, πολύ μακράν, παντός κόμματος γιατί θεωρεί ότι όλα βλάπτουν το ίδιο τη χώρα.
Η πολιτική εξουσία, όμως, είναι αυτή που παίζει το κεντρικό ρόλο και επηρεάζει το δίδυμο Άμυνα – Οικονομία, το μέλλον της Ελλάδας.
Read more: Κωνσταντίνος. Φράγκος: “Περίπατος στο πολιτικό παζάρι”


Όπως γράφεται, αυτή τη στιγμή, στον επίσημο διαδικτυακό τόπο του υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας «Η Ελλάδα κατά την κύρωση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας ( ν. 2321/1995) δήλωσε ρητά ότι επιφυλάσσεται να ασκήσει σε οιοδήποτε χρόνο το δικαίωμά της να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι τα 12 ν.μ. Ως αντίδραση προς τη νόμιμη αυτή θέση της Ελλάδας, η τουρκική Βουλή εξουσιοδότησε με ψήφισμά της (8/6/1995) την τουρκική κυβέρνηση, εν λευκώ και στο διηνεκές, να κηρύξει πόλεμο (casus belli) στην Ελλάδα (εξουσιοδότηση για χρήση και στρατιωτικών μέσων κατά της Ελλάδας) σε περίπτωση που η τελευταία επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της πέραν των 6 ν.μ.».
Η εβδομάδα που πέρασε εστίασε την προσοχή της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ σε «αριθμούς». Ενώ δεν είχαμε προλάβει να συνέλθουμε από την έκπληξη (ευχάριστη ή δυσάρεστη για άλλους) της εξασφάλισης 80 θετικών ψήφων από το Ζάεφ, υπέρ της τροποποίησης του Συντάγματος της ΠΓΔΜ και πληροφορηθήκαμε τη σχεδιαζόμενη δρομολόγηση ενεργειών σταδιακής επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδος ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια.
Η όλη συζήτηση περί «εξόδου από τα μνημόνια», «εισόδου της χώρας σε αναπτυξιακή τροχιά», «αύξησης του ΑΕΠ» και γενικώτερα απεγκλωβισμού της ελληνικής οικονομίας από την βαρειά ύφεση, επανέρχεται διαρκώς σε μία λέξη: ξένες επενδύσεις.